
... "I'm Mr.Graham and I'll be your guide in this world."
Fizik Giriş'in ilk dersindeki bu sıcak karşılama büyük bir iz bıraktı bende. Çok soğuk bir öğretmene düşseydim bugünkü fizik sevgim gerçek olmayabilirdi de...
Modern Fizik güzel gelmişti ilk başlarda. Sonra kozmoloji girdi araya. Tekrar güzelleşti atomic fizikle beraber. Hatta ve hatta şimdi nihilistik bazı arkadaşlarımıza karşı "YOKSUN!" diyip üstüne ispat geçebileceğim bilgileri bana aşılayan bu derse minnetarım (her ne kadar kendisi buradan bunları okumasa da). Mesela Einstein amcamızı biraz hayal kırıklığına uğratan bir konudur kuantum; ama yorumları metafizik ögelere kadar el uzatan, derin bir şeydir.
Konuya gelecek olursak şöle ki kuantum fiziğinin yorumlarından biri "paralel evrenleri" savunur (yani öyle yoksun demek kolay değil, mesajı anlayan anladı her ne kadar kendisi okumasa da buraları). Yani bir olay meydana gelmeden önce kuantum parçacıklar dağılır. Mesela bir kedinin bulunduğu kapalı kutuya zehirli gaz salarsanız bir evrende o kedi yaşarken diğer evrende ölür. Siz o kutuyu açınca o evrenlerden biri sizin yaşadığınızdır yani gerçekliktir. Neyse bu kadar teorik bilgiden sonra soruya gelelim:
Peki hangi evrende olduğumuzu kim seçiyor?
Tanrı diyip çıkmak biraz kolay; ama insan güçlü bir varlık. O nedenle pozitif düşündüğümüzde neden bizim istediğimiz olmasın ki? Yani insanın kafasında belirli fenomenler var (kalem yazı yazmaya yarar gibi) ve bu fenomenler önyargılarımız gibi bizi sarıyor. Her ne kadar bazen bu fenomenlerin mantıklı açıklamaları olsa da neden kendi yaşamımızı düşüncemizle yönlendiremeyelim? "Karma" felsefesi cidden işe yaramaz mı?
En azından zihnimizi selim tutar da sağlıklı hamleler yapmamıza yararlı olur olumlu şeyler...
Ve de hep güzelin peşinde koşarsak iyiyi düşünebiliriz; değil mi sayın seyirciler?
Sizi yarı felsefik yarı fiziksel bu yazımla verdiğim rahatsızlıktan ötürü özür dilerim! Son bir şey: "Never give up on a good thing!"
NOT: Benson night istiyorum... Bu yaz yine gelsin IKSV'ye yalvaran bir mail atabilirim bunun için...
NOT: Mr. Graham'i de özledim. Dershanede test dağıttırırsa hoca onun fırlattığı gibi fırlatıyorum. Artık iyice ustalaştım! (Adam pilottu ya! =) )
ÖNERİ: Artık burada olmasa da belki fizik departmanına hediye etmiştir bi kopyasını diyerekten yalvarırsanız siz de Graham'in fizik deneyleri gösterisini izleyebilirsiniz! Bu uslu durup şirinleri görmekle eşdeğerdir.
ÖNERİ: Never Give Up On A Good Thing(George Benson), Waterfront Hall (Belfast-Kuzeyİrlanda)'daki performansı önerilir!
3 yorum:
Mr. Graham'le dersler ne güzeldi,
"Free Body Diagraham"ler çizer, elektrik işlemeye başladığımızda ohm sick, ohm run yapardık:D
şimdi sen söyleyince hatırladım...
ben de fiziği mr. graham'le sevdim galiba
george benson, lütfen bu yaz da gelebilir mi? hem bu sefer kendisini görebilecek bir yere oturacağım, söz!! (uslu çocuk oldum işte:))
Yok yok arada okuyor o "bazıları", inan.
Yorum Gönder