Günün anlam ve önemi

Bugün okula geldik. İlk birkaç derse girdik. Sevdiğim insanlara ufak notlar yazdırdım. Modern Fizik dersinde önce bir hocayla, sonra başka bir hocayla fotolar çektirdik. Sonra ders işlemeye çalışırken önce iki sonra üçlü kombinasyon ve onların permütasyonları(!) hâlinde fotolar çektirdik.

Son derste labi internet kafeye çevirdik.

Konak'ta mezuniyet provası yaptık. Provada sıkılınca Meksika dalgası yaptık. Muhabbetler, gülüşmeler.

Sonra üstümü değiştirip en resmi hâlimle mütevelli heyetiyle yemek yedim. Dönem videosunu kaçırdım.

Sonra platoda "Yemişim lan hidroyu da fobikliği de; kapa gözünü dal sahaya!" diyip ıslandım. Bir ara da ıslatılıp kum havuzuna atıldım.

Sonra da gidip ciddi ciddi sunum yaptım.

Kimse ağlamadı bugün; çünkü eğlendik galiba. Ama sadece o da değil sanki: Ayrıldığımızı hissetmedik belki?

O yüzden bugün Life Is A Long Song'u çok mırıldandım...

"As the verses unfold and your soul suffers the long day,
And the twelve o'clock gloom spins the room,
You struggle on your way.
Well, don't you sigh, don't you cry,
Lick the dust from your eye.

Life's a long song,
Life's a long song,
Life's a long song.
We will meet in the sweet light of dawn.
...
But the tune ends too soon for us all!

ÖNERİ: Ian Anderson'ın, gruptan ayrı çalıştığı senfoni orkestrasıyla yaptığı konserlerde (Albüm adı: Ian Anderson Plays The Orchestral Jethro Tull) çok çok çok çok daha güzel çalıp söylüyor bunu kesinlikle. Bu tarz sanatçıların senfoni orkestralarıyla yaptığı konserler genelde güzel oluyor!

NOT: Ian Anderson demişken; adam biraz megoloman gerçekten!