Üşeniyorum işte sebebi yok; belki bir tek taaaa Tuzlalar'dan ayağa kalkıp bir yerlere gitmeye üşendiğimi sayabiliriz. Yine de etrafta bunları yapmak için bir sebep de bulamıyorum ki! İyice miskinliğe verdim kendimi. Hafiften kilo aldığımı bile iddia edebilirim (gıdım çıkıyo biraz).
Arada bir insan içine çıktığımda da insanlar "Aaa!" diye şaşırıyor. Aslında sevmedim değil bu Robinson Crusoe hâlimi; ama cidden "işsizlik" adamı bi süre sonra sıkıyomuş.
Ya da stres bünyede alışkanlık yaptı, hayatımdan biraz çıkınca hissediyorum artık hemen!
Ya da insan çok nankör ve maymun iştahlı; istediğini elde edilince çabuk sıkılıyor.
Ya da Robinson'un adası bana göre değil; yalnız kalmayı istemiyorum.
Ya da daha etrafımdan sıyrılıp da Robinson'un adasına varamadım. O yüzden Robinson hâyaline devam edelim:
Robenson, hâlden bilir Robenson
Adan hâlâ batmadıysa eğer,
Alıp götürsen beni oraya,
Deniz yolu kapanmadan evvel
İnsan içine çıkmaya az kaldı ama az... Hele bi herkesin şu sınav telâşesi geçsin...
NOT: Aslında bugün provasını yaptım bu insan içine çıkma işinin. Kardeşimle Kadıköy'e çıkıp okulunda kayıt yenilemek insan içine çıkmak sayılırsa...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder