Tek kelime: Awesome! Aylardır beklediğim bu konser beklentilerimin üzerindeydi!
Mr. Slowhand, yıllara nasıl meydan okunacağını bu konserle gösterdi bence. 120 dakika sahne beklemiyordum kesinlikle ama onlar çaldı çaldı çaldı...
Bir tek After Midnight'ı çok yavaşlatmalarına taktım; ama o bile bütün konser içinde eridi gitti.
Sadece Madison'daki setlist'e bakarak Layla çalmayacağına kanaat getirmiştik; ama Avrupa Turnesi'nde her yerde çalmış. Yine de bunu bilmeyip sahnedeki Willie Weeks'in akustik basını arada bir kontrol edip "Acaba ne zaman alacak eline? Hâlâ bir umut var Layla çalabilirler!" diye beklemek eğlenceliydi benim için.
Tek tartışabileceğim nokta "Clapton Night" yapmayacağız diye kasılan bu ikili turlarda Steve Winwood'un biraz fazla rol çalıp çalmamasıdır. Layla'nn solosunu neden Winwood attı mesela? Clapton, Mark Knopfler ile çıktığında dahi ikisi ayrı solo atıyor yaf!
Saçlarını kestirince yılların çökmüşlüğü daha da bir belirginleşiyor Clapton'da (Bkz.: Resim yukarda); ama tekrar uzun saçlarıyla çıktı bu akşam.
Ve listemizden iki kişinin daha ismi çizilmiş oldu.
NOT: DI Klubünün advisor'ı, süper insanın gençlik hâli cidden Eric Clapton'a çok benziyor! (yani teachers know'a gelmeyerek kaçırdınız o fotoyu tabi)
NOT: Blackie'si yerine aldığı siyah Stratocaster ile sadece bir kere çaldı! Demek ki eskisinin yerini tutmuyor hiç bir yeni! =)
NOT: Seyirci daha az cahildi; ta ki "Eric, Eric, Eric!" diye biss'e çağırana kadar! Biz bir ara "Slowhand" diye böyle daha karizmatik bir tezahürat yapmaya çalıştık ama bu sefer seyirci desteği alamadık! Yahu, nasıl bilinmez Mr. Slowhand lâkâbı!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder