Yine karıştı duygular

Yeni bir hayata başlamak nasıl bir şey bilir misiniz siz?

Aklımızın başımıza geldiği vakiterde, yani lise zamanlarında hep demiyor muyduk "Şöyle kendi paramı kendim kazansam da anneme babama mahçup olmadan istediğimi yapabilsem" diye? O olunca gerçekten ne oluyor acaba diye hep merak ediyordum. Ve o günlere eriştik iste... Biraz erken oldu ama oldu. Bir de herkese biraz uzakta bir yerlerde oldu.

Anlayacağınız sorun yalnızlık.

Bir şehir insanın yasam enerjisini nasıl da belirlermiş onu burada anladım. Hani güya herkes İstanbul'dan kaçar ya(!) Ben de yaşayamazdım İstanbul'da hep gezmek tozmak isterdim ya... Gezmek tozmak yine güzel ama kafa dinlemek bir ömür boyu yapılacak iş değil. İstanbul kirlense de, bazen canıma tak ettirse de o hareketliliği veriyordu bana. Keşmekeşi, curcunası, trafik kaosu, kısaca her sey İstanbul insanını besleyen bir şey. Yani boşu boşuna mı ta Tuzlalar'dan kalkıp geliyorduk karşı taraflara insanları göreyim diye. Üşensem üşenmem mi? Vancouver hayat enerjimi emdi resmen. Üşengeçleştim. İyi şehir güzel şehir de herkesi kendi havasına bürüyor. Bak işte sudan korkan adam, yağmurda bisiklet sürmekten korkmaz oldu.

Biraz daldan dala atlayalım.

Şu insanoğlu cok maymun iştahlı değil mi? Lisedeyken artık şu bitsin de kurtulalım, üniversiteye gidelim rahatlayalım, derdindeydik. Üniversitede de artık şu okul hayatı bitsin de işe gidelim, para kazanalım, hafta sonları bize kalsın derdinde oluyorsun. Şimdi işte ne olacak peki? Emekliliği mı bekleyeceğiz? Dur Bismillah hele nereye geldin de nereye gidiyorsun arkadaş?

Al işte gene kestim yüzümü!

Saçlarım dökülüyormuş. E biliyorum! Yok yok bu sefer şimdiki zaman değil -mis'li geçmis zaman. Hani dökülmüş olan! Zaten fiziksel olarak bir kaç yaş ilerideydim, şimdi tam oldu. Her zamanki gibi 5-6 sene onden gidiyoruz iste. Herkes genç bir ben yaşlı...

 Kuzenler derdi de inanmazdim: Herkes evden ayrılır da ben cok erken ayrıldım. Robert Kolej günleri bir ayrılıktı ailemden. Benliğin ilk ilani, ilk heyecanıydi. O zamanlar saçlar filan yakıyordu. İncecik bir şeydim de. Şimdi 72 kilo oldum. Kanada'ya geldiğimden beri 13 kilo demek bu! Sonra Kanada günleri başladı işte. Ne zaman biter bilinmez.

 Sahi ben ne zaman "eve" döneceğim? Ya da ev buraya ne zaman gelecek?

 Benim kendime acilen uğraşı bulmam lazım!!!