Evinden edilmek ne kadar kötü bir şey gerçekten. Daha da kötüsüyse:
When the people there said
¨You better keep movin' on¨
Ama en güzeli ise:
Set my compass north
I have winter in my blood
diyip de cesareti toplayıp atıldığın yere geri dönebilmek işte... Bakalım bunu yapabildiğim günleri görebilecek miyiz?
Acadian driftwood
Gypsy tail wind
They call my home the land of snow
Canadian cold front movin' in
What a way to ride
Oh, what a way to go.
Fransızca merakı, Kanada, Kanada Müziği derken ben iyice sardım buralara...
NOT: Bu şarkı 18. yüzyıldaki French-Indian Wars olarak bilinen Kuzey Amerika'da olan İngiliz - Fransız savaşları sonucunda evlerinden edilen Acadialıların ev özlemini anlatan bir şarkı. O zamanlar Fransız Amerikası Lousiana (New Orleans'dan Illinois'ye kadar olan koridor), Canada (Ontario ve Quebec) ve Acadia (Maritime Eyaletleri yani New Brunswick, Prınce Edward Island, Newfoundland, Nova Scotia ve Maine) olarak üç parça. İngilizler Fransızlara karşı kazanınca topyekün bütün nüfusu yerinden oynatmaya karar veriyorlar. Kimisi Fransa'ya geri dönerken Atlantik'e batıyor; kimisi New England'a sınır dışı ediliyor kimisiyse daha sıcağa taa New Orleans'a kadar iniyor. Bu şarkıyı da Robbie Robertson New Orleans'a göç eden bir şairin şiirinden esinlenerek yazıyor.
NOT: Şarkının orijinali solda güneşe bakan şarkı olarak duruyor. Şarkı aslında The Last Waltz'da yayınlanmadığı için böyle kalitesi düşük olarak internete düşebiliyor.
NOT: Ulan çok tatlı bi şarkı!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder