DI yapmayı özlemişim gerçekten. Bu sene ilk kez bir kapanış töreninde heyecanlanmadım. Hatta hiç bir şey ifade etmedi. Arkasından o kadar küfrettiğimiz "appraiser"ların neler hissettiğini daha iyi anladım ama... Hakkaten zor; ama eğlenceli bir işmiş...
7-10 yaş arası çocukları odalarda zaptetmenin tam bir felaket olduğunu önceki deneyimlerimden bildiğim için "Acaba bunlara jürilik yapmak da bu kadar zor olacak mı?" diye düşünmedim değil; ama beklediğimden çok daha kolay oldu. Yine de Darüşşafaka'dan gelen çocuklardaki istek, enerji ve azimi unutamıyacağım:
Dışarda "Ooooo 1-2-3 Daçka!" diye bir bağırtı duyduktan sonra bir an bizim Globallar
daki enerjimiz bağırışımız ve appraiserların sonradan gönderdiği yorum kağıdında yazanlar aklıma geldi: "Sizden gerçekten korktuk!" O çocuklar ruh ve heves nedir onu hatırlattı bana. Umarım seneye de gelirler; hatta büyürler çok güzel bi team challenge hazırlarlar.
Ama bir kaç şeyi daha özleyeceğim mesela:
Knoxville sokaklarında trafik polislerine üçlük çektirmeyi,
Metro vagonunda evsiz, sarhoş biri yüzünden 9 erkek hep beraber üç buçuk atmayı,
Rozetleri,
Bursa'dan gelen DI havlularını, t-shirtlerini,
Bir haftada 3-4 kilo almayı (evet 62 gidip 66 döndüm),
Pizza, pardon salçalı ekmek, partilerini,
Ve daha nicelerini...
Ama en önemlisi
DUCT TAPE'i...
NOT-1: "Duct Tape My Heart" diye bir şarkı buldum Dizzler'da; ama açılmıyor... =)
NOT-2: Speed tape, duct tape'i yenmiş =S. "Tüfenk icat oldu mertlik bozuldu!" hesabı aliminyum bant olayı olan speed tape, duct tape alaşağı etti. Erkekse plastikle gel!
ÖNERİ: MythBusters duct tape özel bölümünü izleyin! Araba kaldırıyorlar yaf!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder