Çok güzel geçen haftasonlarından nefret ediyorum; çünkü kafanı her şeyden soyutlayıp eğleniyorsun, yeni hikayeler biriktiriyorsun, sonra suratına bir pazartesi çarpıyor ki...
Gerçeklik nedir?
İşe gitmek? Okula gitmek? İşten geldikten sonra başka işlerinin olması? Sıkıcı, yavaş bir kentte bilgisayar başında iş yaparak geçen bir akşam?
Bazen mühendisliği bırakayım coğrafya okuyayım diyorum biliyor musunuz? Çünkü Dünya'yı tanımak istiyorum. E yan meslek olarak yap dersin de; mühendislik altyapıyı oluşturmak için çok vakit isteyen bir meslek. İnsanlara, kendime daha bir vakit ayırasım var şu sıralar.
Her sene bu sene son bir daha ekstra iş almayacağım üzerime diyorum ama beceremiyorum. Ama galiba bu sene son; çünkü üniversitede mühendislik adına yapılabilecek en yüksek işlerden birini yapıyorum şu an. Ha devam ederim aynı işi yapmaya; ama tepedeki adam olarak devam etmem.
Bu haftasonu çok güzel geçti işte... Bunları düşündürerek geçti bir yandan da. Üniversiteye başlamadan önceki yaz aklıma geldi bir de. Ne güzel şeyler yaptık biz yahu!
E neden şimdi yapmıyorsun? Hemen bir U dönüşüyle bitirirsin işi...
Cevabım hazır: ¨Gerçeklik yüzüme çarptı(!)¨
Beni hep bu güzel haftasonları yaktı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder