27 Şubat 2011 Pazar

Ultimate Concert Report

Eric Clapton'ı bir sene içerisinde ikinci kez görebilme şansını hiç kaçırır mıyım sizce sayın seyirciler? Tamam belki bu sefer İstanbul'daki kadar yakın değildim; ama onu canlı dinlemenin zevki gerçekten bambaşka.

Bu da böylece Vancouver'da gittiğim ilk arena tipi konser oldu. Genel olarak ambiyans, tarz ve seyirci hakkındaki izlenimlerimi aktaracağım önce.

Arena konserlerinden önce bir ön grup çıkarma alışkanlığı var burada anladığım kadarıyla. 8:30'da başlayan konser için 7:30'da başka bir grup sahne aldı: Los Babos. Latin-jazz-rock melodileri arasında gidip gelen bir grup. Dinlediğinizde kulağa tanıdık gelen Latin melodileri klasik rock ritimleriyle daha hareketli ve keskin ölçülerle yorumluyorlar. Ancak ne kadar Latin kökenli bir grup olup hareketli şarkılar çalsalar da, şarkılarındaki energi sahen performanslarına yansımıyordu. Çok statikler; ancak başarılı bir bar grubu olabilirler. Saksofon ve akordiyon bir çok şarkıda destekçi ve renk katıcı bir unsur oldu. Yaş olarak da biraz yüksek bir grup. Sonuçta iyi, güzel, hoş ama sahnedeki siesta havasını atması lazım üzerinden.

Seyirci profiline bakınca Vancouver'ın bir daha yaşlı, kültürlü amcaların şehri olduğunu anladım. İstanbul'dakinin aksine yaş grubu daha oturaklı, Eric Clapton'ı oturup dinlemek için gelen bir seyirci kitlesi vardı. 50 bin kişilik Rogers Arena'nın 35 binlik kısmı bilet satışını ayrılmıştı. Bunun da %85'i doluydu. Bilet fiyatlarının yüksek olmasına rağmen başarılı bir doluluk oranı.

Ve Eric Clapton sahneye çıktı! Orada kös kös oturan seyircisine rağmen yine genç yine enerjik yine hareketliydi. İstanbul'da dinlediğim konserden en büyük farkı, bu konserin tam bir Eric Clapton gecesi olması oldu. İstanbul'da Steve Winwood ile gerçekleştirdiği turne olması gereğiyle set-listindeki şarkılar fazla Clapton değildi. Buradaysa karakteristik bir çok şarkısını çaldı (set-list yazının sonunda).

Yine de ilginçtir ki ¨Slowhand¨ sololarını atmadı. Son 15 yıldır etkisinde kaldığı blues müziğe dayanarak çaldı tabi ki; ama soloları bu sefer sahnedeki iki piyanistine bıraktı.

Bisle beraber sahnede 2 saat kalan ve bunu seyirciye dolu dolu yaşatan bir Eric Clapton vardı orda. İstanbul'daki konserde daha uzun kalsa da sahnede bır Clapton gecesi yaşamanın zevki apayrıydı.

En güzel çaldıkları: Hoochie Coochie Man, Layla, I Shot the Sheriff
En kötü çaldıkları: Before You Accuse Me, Wonderful Tonight

Set-list: 

  1. 1. Key To The Highway
  2. 2. Going Down Slow
  3. 3. Hoochie Coochie Man
  4. 4. Old Love
  5. 5. I Shot The Sheriff
  6. 6. Driftin' Blues
  7. 7. Nobody Knows You When You're Down And Out
  8. 8. River Runs Deep
  9. 9. When Somebody Thinks You're Wonderful
  10. 10. Same Old Blues
  11. 11. Layla
  12. 12. Badge
  13. 13. Wonderful Tonight
  14. 14. Before You Accuse Me
  15. 15. Little Queen Of Spades
  16. 16. Cocaine

ENCORE

  1. 1. Further On Up The Road

Hiç yorum yok: